Viele leute
Så har me gjort unna feiringa med alle tyskarane ved Brandenburger Tor og Unter den Linden. Kom først fram der det stod ein scene med dunkande musikk. Me kommenterte at dette var då vel ikkje så svært??? Ikkje meir folk enn me kunne ha samla i Vadsø på ein god dag. Lite imponerande for to vadsøtypar...inntil me oppdaga at me stod BAK scenen.
Me havna så inn i ein malstraum av folk som segla ved sida og mot framsida av scenen. Veldig trangt. Og ingen sjangse til å bestemma kor me skulle gå. Haldt godt fast i handa til 13-åringen. Dette føltes ikkje trygt. Det vesle hovmotet hadde forsvunne heilt. Her gjaldt det berre å halda seg fast. Etterkvart som me kom på rette sida, opna det seg eit folkehav me ikkje hadde sett maken til. Lenger bak var det ikkje fullt så trangt. Men nok av folk uansett.
Sønnen min var ivrig etter å koma seg opp i eit pariserhjul i nederste del av folkehavet. Og då me var på toppen, såg me at det var dobbelt så mykje folk bak pariserhjulet òg. Mein Gott!
Det var salgsboder, glüwein, bratwurst dundrande rockerytmar overalt. Klokka 12: Eit overdådig fyrverkeri. Kinaputtar som small overalt. Og folk, folk folk. To millionar, trur eg. På veg tilbake til bustaden var det å gå i ein ny, endelaus malstraum. Hadde ei god stund ingen kontroll over kva gate me skulle gå i. Ja. Dette var forsåvidt noko anna enn å feira nyttår i Vadsø.
Avslutta heile ferien dagen etterpå med konsert. Brasiliansk samba. Ganske mette til slutt. Det heile var ein smule annleis, kan me sei. Men nå skal det bli godt å koma heim.
En av de første tingene jeg oppdaget om tyskerne var at det er utrolig mange av dem. Og de er ikke redd kulde, dårlig vær, eller hverandre, så når noe skjer er det alltid stor trengsel. Men iallefall i de gode gamle dager, da jeg bodde i Tyskland, var alle så høflige at det var aldri noe stort problem selv når "alle" befant seg på samme sted.
Her i USA er det helt annerledes!
